X
تبلیغات
رایتل
شب غربت (باور عشق) شعری از ف.شیدا  چاپ
تاریخ : جمعه 19 بهمن‌ماه سال 1386

 

شب غربت(باور عـــشق)




توی  تنهائی  کوچه  ...   راهیم  مثه    یه  عابر

 


یه غریبه   پره  غمها ،   مثه   غربت     مهاجر

 


پابپای    غربت   شب  ، یه دل  همراهم  نمونده

 


این غریبی «منو ازمن» ،باز به تنهائی رسونده

 


باور ء  یه عشقه  زیبا  ،    باور یه قلب   عاشق

 


رفته  از  خاطر   قلبم    ،   درگذار   این  دقایق

 


باور  عشقی که  باشه ،  تا  همیشه  در   کنارم

 


شده   یک  امیده رفته   ،  دیگه   امیدی  ندارم

 

 

نیمهء  گمشدهء من  ،   گمشده    تو   روزگارم

 


اونکه  تا  ابد  بمونه   ،‌  تا   همیشه  در کنارم

 


 پس  کجاست  همسفر من ، اونکه قلبمو ببینه؟

 


اونکه  گرمی   وجودش,   توی قلبم من بشینه؟

 

 


اونکه در لحظهء غمهام  ، واسه  عشقش  بیقرارم

 

 

اونکه توی بی کسی هام ، شونه هاشو  کم  میارم؟

 


باور  عشقی  که  باشه ، تا  همیشه   در  کنارم

 


شده  یک  امیده  رفته ،   دیگه   امیدی   ندارم

 

 

سورده فـرزانه شــیدا