X
تبلیغات
رایتل
شب بارانی ترانه ای از فرزانه شیدا  چاپ
تاریخ : جمعه 10 اسفند‌ماه سال 1386
 
 
  قصه یک  دل    تنهاست  ،  قصه های      منو   بارون

                   

  هر دو   دلگرفته   از غم  ، با  چشائی  زارو گریون

 

  هر دو سینه ای پراز حرف ، هر دو در سکوت  شبها

                  

   هر  دو    بیدارِ   شبونه   ،   توی     کوچه های    تنها

 

    اشکای  من  ، روی گونه ،  هق هق     تلخ    خیابون


 

    آخر  عاشقی  اینه !!!   گریه کردن زیر  بارون !!! 
 

 

     این منم   که   زیر   بارون    ، خاطراتُو    مینویسم  

                   

     منکه    با    قطره  اشکم  ،    رهگذا ر    شبِ   خیسم

 

      واسه  این   غریبه گشتن و  دیگه   چتری  هم   نمیخوام

  

       پا    بپای      سرنوشتم     ،  دیگه      یکقدم   ،  نمیام!
 

      

    آره    باورم      نداری ،   تو    که   ا شکامو     ندیدی

       

     تو   که    هر   شب  زیر بارون   غم ِ عشقو    نکشیدی

 

    این   منم  ،  که   زیر  بارون   ،  خاطراتوُ    مینویسم

 

    منکه   با   قطره   اشکم     ،   رهگذا ر   شبِ   خیسم

 

    کاش   دوباره   زیر   بارون  ،  تو  میومدی   سراغم

 

    تا   ببینی  مثه   دیرو ز ،  من   هنوز    یکدل     داغم

 

   ولی    تو  یک   شب  آروم   ،   زندگیمو   ابری  کردی

 

   تو   خودت    گفتی   که   هرگز ،    بدلم     برنمیگردی!!!

 

  من   از ا ونروز  تا  بامروز ،  دلِِِیِ   بارون  زده  هستم
 

   تو    منو   تنها    گذاشتی    ،  من   زدم   دلو   شکستم

 

  حالا     خاطرات    بارون   ،   شاید   از  یادِ   تو   رفته

  

    دل  منهم  ،   واسه هیچکس  ،  راز اون    شبو نگفته !!
 

   تو  میدونی   و  دل  من   ، که برات  شعری  رو خوندم

 

    شعر  کوچه   از   ُمشیری     تا    بدونی    چرا    موندم!

      ( با   تو     گفتم     حذر     از     عشق     ندانم     

 

      سفر   از    پیش    تو   هرگز ،   نتوانم    نتوانم!!!*)

 

    آخه  دل   کجارو   داره ؟   وقتی    یک   دله   اسیره!
 

    دله  من   اسیر    دامه   ،   خودشم    بخواد     نمیره!

 

   تو با    عشقتم ،   یه روزی   ،  هر دو پای منو بستی

 

   فردا   با،   سنگ  جدائی ،   پر   و بالمو     شکستی!
 

                

    آره    باورم    نداری !   تو   که   ا شکامو     ندیدی!
 

    تو  که   هر شب    زیر بارون ! غم  عشقو  نکشیدی!

 

 

   این   منم ،  که   زیر  بارون  ، خاطراتوُ    مینویسم  !

  

    منکه   با    قطره  اشکم  ،  رهگذار     شبِ  خیسم  !
  

    کاش   دوباره    زیر   بارون ،  تو   میومدی   سراغم
  

    تا  ببینی   ،  مثه    دیرو ز ،   من   هنوز   یکدل داغم   !!! 

 

   من   هنوز   یکدل داغم   !!! 

 

 

 

   تهیه و تنظیم اشعار : ف . شیدا.....    http://www.fsheida.com/ 

 

 

 

 شیواااااماهیچ                                                                                  

 

 

                                                       www.mahich.blogfa.com