X
تبلیغات
رایتل
نگاهی به اشعار زیبای عماد در رویای زندگی  چاپ
تاریخ : پنج‌شنبه 26 اردیبهشت‌ماه سال 1387
 
سلام دوست عزیزم
 
 
عماد افشار هستم
 
 
 
از خدا 21 سال عمر گرفتم
 
 
 
دانشجوی ترم 5 کامپیوتر
 
 
 
دانشگاه آزاد
 
 
-------------------
 
 سایت رویای زندگی
 
 
 
به قلم شاعر:عماد

  

مرده امروز پرستوی سپید شعرم

 

 

روح افیون شده ام

 

 

به سقوط است دچار

 

 

و تو می گویی باز

 

 

سخن از اوج و سرور و پرواز؟!!

 

 

در سراپرده ی اشعار

 

 

دگر شوقی نیست

 

 

به چه انگیزه سرایم شعری؟

 

 

کودکی گشته ام از جنس ذغال

 

 

دگر از عشق نپرس

 

 

کاشی گنبد مسجد به رخم جاری نیست

 

 

من فقط در پی اندیشه ی خود درگیرم

 

 

پر ز سنگ است و خس و خار،مسیر

 

 

که همه تشنه ی بر پا زدنند

 

 

به تن عریانی،زرهی رفته ز سیماب اینجا

 

 

حسّ تسلیم،پس شاخه ی خشکی به کمین

 

 

دست یغمایی شب شمشیری

 

 

دیگرم هیچ نماندست به جام

 

 

کودکان را چه به عاشق شدن و مست شدن!!

 

 

همه سرگرمی من سردی گور

 

 

عطر نمناکیمرگ گشته آذین به تنم

 

وسعتم دانه ی خاک

 

 

آرزویم شده یک روزنه نور

 

 

اثری نیست از سنگ عقیق

 

 

به رکاب بدنم

 

 

    به قلم عماد     سروده شده در۲۰/۲/۱۳۸۷

 

 

فال  میگیرد باز 

 

 

کولی خانه به دوش ذهنم!

 

 

در کف دستانم طرح باغی پیداست

 

 

باغی از جنس تن بابونه

 

 

و به داغی لب سیب و انار

 

 

طرحی از لبخندت

 

 

در پس بوته ی شمشاد به جاست

 

 

و نوایت در گوش

 

 

می کند مرغ دلم را مدهوش

 

 

بهمن از کوه سرازیر شدست

 

 

و سپندان همه دود

 

 

بر سرم تاج گلی،کف کفشم گلزار

 

 

دست در زلف کج مهتابم

 

 

این سبوی خالی

 

 

پر شد از حس حضور

 

 

          مست از عطر تو ام

 

 

 

فال خوبست و لبم خندان نیست!!

 

 

با خودم میگویم،این فقط یک فال است

 

 

 

    پابرهنه ام اینجا

 

 

باز هم دست حقیقت به نوازش نشتافت

 

 

من که میدانستم هیبت باد زمستانی هست

 

 

از پس پرده ی مطبخ،شنوم بوی سقوط

 

 

مادرم آنجا نیست

 

 

سفره ی شب پهن است

 

 

بعد هجران پرستو اینجا

 

 

من دگر در طلب صبح نخواهم خوابید

 

 

قلمم جا مانده

 

 

لابه لای شاخه ی خشک انگشتانم

 

 

و تنیدست به دور واژه

 

 

پیچک خواب کنون

 

 

                                  شاعر عماد   سروده شده در۱۴/۲/۱۳۸۷