X
تبلیغات
رایتل
باغبون شعری از فـرزانه شـــیدا  چاپ
تاریخ : شنبه 27 بهمن‌ماه سال 1386
 
 
 

  باغبون   نچین   گلا رو  ،  تو خودت  اونها رو کاشتی

 

 

 

   شب و روز پاشون نشستی ، غم دیگه ای نداشتی

 

 

 

بوسه  دادی   هر گلی  رو ،   با   یه  قلب پر محبت

 

 

 

 

   توی    گلبرگای   هر گل   ،  قصهء عشق و نوشتی 

 

 

 

 

   حالا که   گلا در او مد   ،  چرا   چیدی   این گلا رو

 

 

 

  گل که   باورش  نمیشه  ، چیدن این  شاخه ها    رو !!

 

 

 

  گلدونای  آب   نمی خواد  ،    با گلای    باغچه  پر شه!!

 

 

 

  گل   که ازیادش    نمیره   ،  اونهمه   وفا  و مهر رو!! 

 

 

 

  میشه   پژمرده   تو گلدون  ،  اگه    شاخه شو   بچینی

 

 

 

  ا گه  هر روز   مثه  دیروز ،   تو نیای    اونو    ببینی

 

 

 

اون   برای تو    شکفته  ، چونکه   عاشقش  تو   بودی

 

 

 

 

 

همه  امیدش  تو  بودی  که  بیای  پیشش  بشینی 

 

 

 

  حالا  تو    گلدون   آبی    روی   میزی   تنها   مونده

 
 

  هی داره    پژمرده  میشه ،   بسکه اسم   ترو   خونده

 

 

 

 

 اگه   تابحال   نمرده،   واسه   چشم  براهی هاشه

 

 

 

 اما   این    غمء جدائی  ،   دیگه   قلبشو    سوزونده

 

 

 

  داره   گلبرگاش    میریزه ،   دونه دونه   در  کنارش

 

 

 

 

 ا ما   اون    چیزی  ندیده ، جز همون  چهرهء  یارش

 

 

 

 

  یاد وخاطرات   یاری    که     نوازش    بوده  کارش

 

 

 

  اما   گل هم  توی   گلدون ، عمرشو   کرده   نثارش

 
 

  باغبون نبر   تواز   یاد  ،   اونهمه  مهری که  داشتی

 
 
 
 
                        کاش توی باغ بزرگت  ،  گل عشقو  رو نمی کاشتی

 

 

 

    تو که  می خواستی  یه روزی بشکنی ساقهء  عشقو  

 

 

 

 

زدی قلبشم   شکستی ،  تا چیدی    شاخهء  عشقو

 

 

 

  تهیه و تنظیم اشعار : ف . شیدا...شیواااااماهیچ 

 

 

 

http://fsheidaaa.persianblog.ir/

 

 

 

 www.mahich.blogfa.com